Πότε θα καταλάβουν ότι δεν ξέρω τι κάνω; | Impostor Syndrome

Πόσα χρόνια εμπειρίας χρειάζονται μέχρι να σταματήσεις να φοβάσαι ότι μια μέρα κάποιος θα κοιτάξει προσεκτικά το βιογραφικό σου και θα πει: «Μισό λεπτό, αυτός πώς βρέθηκε εδώ;» Είκοσι πέντε χρόνια στον χώρο της τεχνολογίας δεν ήταν αρκετά για μένα. Ούτε οι τίτλοι, ούτε οι επιτυχίες, ούτε τα ατελείωτα meetings στα οποία καταφέρνω να κουνάω το κεφάλι μου με αρκετή αυτοπεποίθηση.

Υπάρχουν ακόμα πρωινά που ανοίγω το laptop και σκέφτομαι ότι ίσως σήμερα είναι η μέρα που θα με ξεσκεπάσουν. Ότι κάποιος θα κάνει τη μία σωστή ερώτηση και θα αποκαλυφθεί πως στην πραγματικότητα απλώς ψάχνω καλά στο Google, χρησιμοποιώ το ChatGPT και μιλάω με πειστικό ύφος.

Αυτό το επεισόδιο είναι μια προσωπική συζήτηση για το Impostor Syndrome. Για εκείνη τη φωνή που μετατρέπει κάθε επιτυχία σε τύχη, κάθε κομπλιμέντο σε ευγένεια και κάθε καινούρια πρόκληση σε αδιάσειστη απόδειξη ότι δεν είσαι αρκετά καλός.

Μοιράζομαι στιγμές από την επαγγελματική και προσωπική μου ζωή στις οποίες, ενώ όλα έδειχναν ότι θα έπρεπε να αισθάνομαι σίγουρος, εγώ ένιωθα ακριβώς το αντίθετο. Μερικές από αυτές είναι αστείες όταν τις κοιτάζω από απόσταση. Άλλες εξακολουθούν να με δυσκολεύουν όταν τις λέω δυνατά.

Δεν έχω ανακαλύψει κάποια μαγική μέθοδο που εξαφανίζει την ανασφάλεια σε πέντε απλά βήματα. Αν την είχα, πιθανότατα θα την πουλούσα ήδη σε online course με φωτογραφία μου να κοιτάζω έναν μακρινό ορίζοντα. Έχω όμως βρει μερικούς τρόπους να μην αφήνω αυτή τη φωνή να αποφασίζει για μένα.

Αν έχεις αναρωτηθεί ποτέ αν αξίζεις πραγματικά τη θέση σου, αν είσαι όσο ικανός πιστεύουν οι άλλοι ή αν απλώς είσαι πολύ καλός στο να κρύβεις την αλήθεια, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Ίσως να μην καταφέρουμε να διώξουμε τον απατεώνα από το δωμάτιο. Μπορούμε όμως να σταματήσουμε να του δίνουμε τη θέση του οδηγού.